Angus Taylor wins Helgaard Steyn Award for Sculpture

December 1, 2017


Angus Taylor announced as the winner of the 2017 Helgaard Steyn Award for sculptural work

The internationally renowned sculptor Angus Taylor is the 2017 winner of the Helgaard Steyn Award, one of the most substantial prizes within the South African arts scene dedicated to the promotion of art and culture in South Africa. The award is made in a quadrennial cycle for best performance in literature, musical composition, painting and sculptural works. This year the Award is for approximately R575 000 and any South African born artist is eligible to enter. The prize is awarded for a work of art, in the opinion of the adjudicators, to be the most meritorious in the discipline, provided it was produced in the past four years and that the work is accessible to the South African public.

Taylor, born in Johannesburg in 1970, won his first big award in 1994 when he was announced the winner of the prestigious PPC National Young Sculptor Award. He studied fine arts at the University of Pretoria and graduated in 1997 cum laude. Taylor is best known for his contribution to public art in South Africa. He often takes on projects that are challenging, not only testing his own physical ability in the process, but also questioning the inherent limitations of scale and the materials he utilizes. He is a strong advocate of the anti-monument and the idea that art should not intimidate the viewer. This is also his point of departure when he conceptualises new sculpture, therefore not only making the work more accessible to a wider audience, but creating sculpture that often invites playful interaction.

Taylor stated that he realized what it is to be a South African when he went to New York in 2001 (cf. Everard Read Catalogue, 2002). He then stated that "You can only write poetry in a language you know". Partly for financial reasons, he started making works of art out of local stone and earth. He sources Belfast granite and red Jasper and uses the orange earth of the Witwatersand, which he binds with an alumina-based fondue cement. He has also been known to use perishable materials like thatch. Whether he makes a work in a particular location, he will often use the material from that environment. His use of these materials soon became fundamental to the meaning of the work. The history of the earth – geologically and historically – speaks through the images he creates. When he uses the iron ore that comes from meteorites, or rock that comes from volcanic ash, he connects this with the meaning and content of the work. He has also been known to use ancient techniques for binding earth, using animal blood, egg and lime.

The three adjudicators for the award, Angela de Jesus of the University of the Free State, Prof. Rita Swanepoel from North West University and Annali Dempsey, curator of the University of Johannesburg Gallery, were unanimous in their choice of Taylor's monumental sculpture, titled Dionysus as the winner of the awardThe sculpture is carved in Belfast granite, a gabbro, dating back more than two billion years. It is an extremely dense stone that is difficult to carve. The reclining figure measures 4.1 metres in height (the figure would have been 8.2m tall if he were standing) and 6.2m width. He weighs between 25 and 30 tons, and is located at the Tokara Wine Estate in Stellenbosch. The sculpture can be visited in groups by appointment through the IS Art Gallery.

It took Taylor 12 months to complete the sculpture. This included the conceptualisation and the modelling of a maquette, followed by the modelling of a scale model, and finally, upscaling the sculpture to its current size. The detailed elements were then once again modelled in clay. This was followed by the production of a steel mesh mould, which was welded onto the clay, and later used for carving the stone to shape the figure.

Although the detail elements (i.e. hands, feet, face, elbows and knees) were carved at his sculpture studio in Pretoria, the actual installation in Stellenbosch entailed 8 weeks of on-site building and carving, which was done in a variety of weather conditions. The amount of time, physical input and work that was invested in making this sculpture, complemented by the sheer scale of Dionysus, makes Angus Taylor a worthy winner of 2017 Helgaard Steyn Award for sculpture.


Artist statement by Angus Taylor

approaches concerning the external world.

In the first approach I have a healthy, but strong disregard towards everything outside my creative autonomy. When engaging with local and natural materials, the process often has, even to me, surprising outcomes 

I seek in the unknown and throughout this process, I create. When looking at the visual manifestations (the artworks) of this ongoing search, I am able to consider whether I have discovered something new and determine what it is that I have discovered. These beacons, pointers or markers then enter the world of others.

My first approach is more focussed on personal discovery. The external positive and negative feedback should remain just so, namely on the outside. For this reason, both enthusiastic appreciation and passionate disapproval are equally unimportant or irrelevant.

On the other hand, the Sotho saying Motho ke motho ka batho babang (a person is a person because of other people) is also relevant and even more so within the context where my studio thrives off the energy of a collective. Human beings are considered the most social animals on earth which leads me to believe that, if what you put into the external world (your artworks) are not understood, or in some way appreciated, or communicates to others ineffectively, then they are failures. If the artworks leave you numb, fail to stimulate a single synapse or turn something in your gut, they do not work.

However, an artwork that speaks without words can convey an understanding of the visceral nature of being, or entice contemplation, which, in turn, enables us to find more clarity and meaning. It gives depth to our life experiences. This is what I hope to achieve and receiving an accolade such as the Helgaard Steyn Award for Sculpture tells me that I, for some part at least, have succeeded somewhere along the way. This inspires me to continue seeking and sharing. Thank you to the Helgaard Steyn Trust for this incredible award.

About the Helgaard Steyn Trust

The Helgaard Steyn Trust was established in the estate of Dr J H Steyn (1902-1983) and named after his father, once MPC for Bloemfontein and the youngest brother of M T Steyn, the last president of the former Republic of the Free State. The current trustees are Me Hanneli Rupert-Koegelenberg, Mr Gerard Rupert, Mr Francois van der Merwe and ABSA TRUST LTD. The venue of presentation of the award alternates between Bloemfontein and Potchefstroom, due to the previous affiliations of the Steyn family. The vice-chancellors of the North West University (Potchefstroom Campus) and the University of the Free State are tasked annually to each appoint an adjudicator, while the third adjudicator is appointed by the two adjudicators of the NWU and the UFS. Each relevant year nominations are called for by way of public notification inter alia to directors and curators of public art museums and galleries. The adjudicators then have to choose the winner from the nominated artists.




Angus Taylor aangewys as die wenner van die 2017 Helgaard Steyntoekenning vir beeldoukunstige werk

Die internasionale befaamde beeldhouer, Angus Taylor is die 2017 wenner van die Helgaard Steyntoekenning vir die bevordering van artistieke kultuur in Suid-Afrika. Hierdie toekenning is een van die grootste pryse vir die bevordering van kuns en kultuur in Suid-Afrika. Die prys word in vierjaarlikse siklusse op 'n roterende basis toegeken vir die beste werke in literatuur, musikale komposisie, skilder en beeldhoukunstige werke. Hierdie jaar was beeldhou aan die beurt. Die prysgeld beloop ongeveer R575 000. Enige Suid-Afrikaanse gebore kunstenaar kan inskryf om vir die prys in aanmerking te kom. Die prys word toegeken vir die kunswerk wat volgens die beoordelaars die mees uitstaande en verdienstelike werk in die betrokke dissipline is. Die werk moes egter in die vier voorgaande jare geproduseer word en moet ook fisiek toeganklik wees vir die Suid-Afrikaanse publiek.

Taylor, gebore in 1970 in Johannesburg, het sy eerste groot prys in 1994 verower toe hy aangewys is as die wenner van die gesogte PPC National Young Sculptor-prys [PPS se nasionale prys vir jong beeldhouers]. Hy het beeldende kunste aan die Universiteit van Pretoria studeer en sy graad in 1997 cum laude verwerf. Taylor is algemeen bekend vir sy bydrae tot publieke kuns in Suid-Afrika. Hy kies dikwels projekte wat uitdagend is en wat nie net sy eie fisieke vermoëns in die skeppingsproses uitdaag nie, maar oor die inherente beperkings van skaal en die materiale waarvan hy gebruik maak bevraagteken. Hy is 'n groot teenstander van die oprigting van monumente en die idee dat kuns die aanskouer moet intimideer. Dit is ook sy vertrekpunt wanneer hy 'n nuwe beeldhouwerk konseptualiseer. Hy streef nie net daarna om die werk meer toeganklik vir 'n wyer gehoor te maak nie, maar ook om beeldhouwerke te skep wat dikwels 'n speelse interaksie met die aanskouer ontlok.

Volgens die Everard Read Katalogus (2002) het Taylor besef wat dit beteken om 'n Suid-Afrikaner te wees toe hy in 2001 New York besoek het. Hy het toe gesê dat 'n mens slegs poësie kan skryf in 'n taal wat jy ken. Deels om finansiële redes het hy begin om werke uit klip en grond te skep. Hy het begin om Belfast graniet en rooi jaspis te gebruik, asook die oranje grond van die Witwatersrand wat hy gebind het met 'n alumniagebaseerde fondusement. Hy staan ook daarvoor bekend dat hy graag materiale gebruik wat verganklik is en maklik weer tot niet gaan. Taylor maak dikwels gebruik van materiale uit die spesifieke omgewing waar hy werk. Sy gebruik van hierdie aardse materiale het spoedig fundamenteel tot die betekenis van die werk bygedra. Die geskiedenis van die grond – geologies en histories – spreek deur die beelde wat hy skep. Of hy nou ystererts afkomstig van meteoriete gebruik of klip of rotse van vulkaniese as, hy verbind dit met die betekenis en inhoud van die werk. Hy is selfs daarvoor bekend dat hy antieke tegnieke aanwend vir die binding van grond, soos om dierebloed, eiers en kalk te gebruik.

Die drie beoordelaars vir die prys, Angela de Jesus van die Universiteit van die Vrystaat, prof. Rita Swanepoel van die Noordwes-Universiteit en

hannesburg, was eenstemmig in hul aanwysing van Taylor se monumentale beeld met die titel Dionysus as die wenner van die prys. Die beeldhouwerk is gekerf uit Belfast grabbronet, wat meer as twee biljoen jaar oud is, en wat ook 'n besonder digte klip is wat dit moeilik maak om te kerf. Die afmetings van die terugleunende figuur is 4.1 meter hoog (hy sou 8.2 meter lank gewees het indien dit 'n staande beeld sou wees) en in breedte 6.2 meter. Die beeld weeg tussen 25-30 ton en is gesitueer op die Tokara Wynlandgoed in Stellenbosch waar dit per afspraak in groepe besigtig kan word deur IS-kunsgalery.

Dit het Taylor 12 maande geneem om die beeld te voltooi, wat die konseptualisering en die modellering van die maket insluit, die modellering van 'n skaalmodel, en daarna die vergroting van die beeld tot sy werklike grootte. Daarna is die gedetailleerde elemente (soos die hande, voete, gesig, elmboë en knieë) weer in klei gemodelleer. Hierdie proses is opgevolg deur die vervaardiging van 'n staal gaasvorm wat op die klei gesweis is en wat later gebruik is om die klip te sny om die figuur te vorm. Alhoewel hierdie detailelemente in sy beeldhou-ateljee in Pretoria gekerf is, het die installering van die beeld in Stellenbosch 8 weke geduur onder verskillende weerstoestande. Die hoeveelheid tyd, fisieke arbeid en konseptualiseringsinsette in die skep van hierdie beeldhouwerk, saam met die skaal van die Dionysus, maak van Angus Taylor 'n waardige wenner van die 2017 Helgaard Steyn-toekenning vir beeldhouwerk.

Kunstenaarsverklaring deur Angus Taylor

Ek volg dikwels twee teenstrydige benaderings met betrekking tot die eksterne wêreld wanneer ek kuns skep en uitstal.

Die eerste benadering behels 'n gesonde, dog sterk, minagting vir alles buite my skeppende outonomie. Wanneer ek met plaaslike en natuurlike materiale werk het die proses heel dikwels, selfs vir my, verrassende uitkomste.

Ek begeef my in die onbekende en in die proses skep ek. Wanneer ek terugkyk op hierdie visuele manifestasies (die kunswerke) wat tydens my soektog geskep is, kan ek met redelike sekerheid bepaal of ek iets geleer het en presies wat ek in die proses ontdek het. Hierdie bakens, aanwysers of merkers, betree dan die wêreld van ander 

My eerste benadering is meer gefokus op persoonlike ontdekking. Die eksterne positiewe en negatiewe terugvoer rakende die kunswerke behoort dus op 'n afstand te bly. Daarom is entoesiastiese waardering en passievolle weersin ewe onbelangrik en irrelevant.

Aan die ander kant is die Sotho-slagspreuk Motho ke motho ka batho babang ('n mens is 'n mens as gevolg van ander mense) ook relevant, en selfs meer binne die konteks waar my beeldhou-ateljee floreer op die energie van ‘n kollektief. Mense word beskou as die mees sosiale diere op aarde en dit laat my glo dat kunswerke wat nie verstaan of waardeer word nie óf nie effektief kommunikeer nie, beskou kan word mislukte pogings. As die kunswerke jou koud laat en nie 'n enkele sinaps stimuleer óf jou maag laat draai nie, werk dit nie.

Hierteenoor kan kunswerke wat sonder woorde kommunikeer ons in staat stel om meer duidelikheid en betekenis te vind deur begrip van die intrinsieke aard van wesentlikheid oor te dra of bepeinsing te ontlok. Dit verdiep dus ons ervaring van die lewe en dít is waarna ek streef. ‘n Toekenning soos die Helgaard Steyn-prys vir Beeldhoukuns bevestig dat ek êrens langs die pad wel daarin geslaag het. Dié gedagte moedig my aan om verder te soek en te deel. Baie dankie aan die Helgaard Steyn Trust vir hierdie ongelooflike toekenning.

Die Helgaard Steyn Trust

Die Helgaard Steyn Trust het tot stand gekom uit die boedel van dr J H Steyn (1902-1983) en is na sy vader, 'n voormalige LPR van Bloemfontein en die jongste broer van die MT Steyn, die laaste president van die destydse Republiek van die Oranje-Vrystaat. Die huidige trustees is Me Hanneli Rupert-Koegelenberg, Mnr Gerard Rupert, Mnr Francois van der Merwe en ABSA TRUST LTD. Die oorhandiging van die prys roteer jaarliks tussen Bloemfontein en Potchefstroom vanweë die vorige affiliasies van die Steynfamilie met die twee Universiteite. Die NWU en die Universiteit van die Vrystaat word jaarliks versoek om elk 'n beoordelaar aan te wys om die wenner van die betrokke jaar se prys te kies. Die derde beoordelaar word deur die twee beoordelaars van dieonderskeidelik die NWU en die Universiteit van die Vrystaat aangewys. Hierdie jaar sal die oorhandiging in Bloemfontein plaasvind.

Elke betrokke jaar se benoeming word deur middel van openbare kennisgewings bekend gestel inter alia ook aan galery- en museumbestuurders en kurators. Die beoordelaars wys die wenner uit die genomineerde kunstenaars aan.


Image credits: 

Profile picture Angus Taylor. Photo: Rhino Africa

Angus Taylor, Dionysus (2017), Belfast granite and steel, solidified with concrete, 410 x 620 x 300 cm. Photo: Ivan Volschenk. Image courtesy of the artist.

Back to News